خلاصه: بیاموزید که چگونه چراغ‌های حلقه، چراغ‌های کواکسیال، چراغ‌های نواری و چراغ‌های پانل بر پایداری خواندن کد، کنتراست و قابلیت اطمینان بازرسی بینایی ماشین تأثیر می‌گذارند.

چرا روشنایی ثبات خواندن را تعیین می کند؟

در پروژه های بینایی ماشین، روشنایی اغلب تفاوت بین ایستگاه مطالعه پایدار و خطی است که فقط در شرایط ایده آل کار می کند. یک دوربین فقط می تواند اطلاعاتی را که به سنسور می رسد تجزیه و تحلیل کند. اگر نور نور ایجاد کند، یک لبه را پنهان کند، یک کد چاپ شده را پاک کند یا با محیط تغییر کند، نرم افزار ممکن است در هر چرخه تصویر متفاوتی دریافت کند. به همین دلیل است که نورپردازی باید به عنوان بخشی از سیستم خواندن در نظر گرفته شود، نه به عنوان یک وسیله جانبی اضافه شده در پایان.

برای خواندن کد، روشنایی پایدار به الگوریتم کمک می کند تا کد هدف را از مواد اطراف جدا کند. بارکدها و کدهای QR به انتقال واضح بین ماژول های تاریک و روشن بستگی دارند، در حالی که کدهای DPM روی فلز یا پلاستیک ممکن است به تغییرات کوچک ارتفاع، علائم حکاکی یا کنتراست لیزری متکی باشند. همان کد می تواند در یک زاویه عالی و در زاویه دیگر تقریباً نامرئی به نظر برسد.

انتخاب های معمول نورپردازی

چراغ های حلقه برای ایستگاه های بازرسی جمع و جور مفید هستند زیرا نور یکسانی را در اطراف محور دوربین ارائه می دهند. آنها اغلب برای برچسب ها، بررسی قطعات عمومی و برنامه هایی که فاصله کاری متوسط ​​است انتخاب می شوند. نورهای کواکسیال می‌توانند سایه‌ها را کاهش دهند و ویژگی‌های چاپی مسطح را روی سطوح بازتابنده نشان دهند، و آنها را برای فلز صیقلی، فیلم‌ها و بسته‌بندی‌های مسطح مفید می‌سازند. نورهای میله ای کنتراست جهتی ایجاد می کنند و زمانی مفید هستند که لبه ها، خراش ها یا بافت سطح باید تاکید شود. چراغ‌های پانل، به‌ویژه برای میدان‌های دید بزرگ‌تر یا بازرسی به سبک سیلوئت، روشنایی وسیعی را فراهم می‌کنند.

انتخاب به رنگ نیز بستگی دارد. نور سفید انعطاف پذیر است، نور قرمز می تواند کنتراست را برای برخی از علائم چاپ شده بهبود بخشد، و نور آبی یا سبز ممکن است روی مواد انتخابی بهتر عمل کند. روشنایی مهم است، اما نور بیشتر همیشه بهتر نیست. روشنایی بیش از حد می تواند نقاط داغ و انعکاس ایجاد کند، در حالی که روشنایی ناکافی باعث نوردهی طولانی تر و افزایش تاری حرکت می شود.

نحوه تست قبل از انتخاب نهایی

یک تست روشنایی عملی باید از قطعات واقعی، فاصله کاری واقعی و سرعت خط مورد انتظار استفاده کند. مهندسان باید تصاویر را در چندین زاویه و سطوح روشنایی ثبت کنند، سپس نرخ رمزگشایی، فوکوس، تابش خیره کننده و کنتراست را با هم مقایسه کنند. اگر هدف بین دسته ها تغییر کند، آزمایش باید شامل قطعات خوب، قطعات فرسوده، سطوح خراشیده و کدهای حاشیه باشد. این به تشخیص اینکه آیا نور انتخاب شده برای تولید به اندازه کافی بخشنده است یا خیر کمک می کند.

پس از انتخاب چراغ، نصب باید به صورت مکانیکی قفل شود. تنظیمات دوربین، لنز، نور و کنترلر باید ثبت شوند تا تیم های تعمیر و نگهداری بتوانند بعداً همان وضعیت را بازیابی کنند. این نظم کوچک از بسیاری از مشکلات پایداری در محل جلوگیری می کند.

نتیجه گیری

خواندن قابل اعتماد با یک تصویر قابل تکرار شروع می شود. با انتخاب نوع نور مناسب، اعتبارسنجی نمونه‌های واقعی و کنترل روشنایی از طریق یک کنترل‌کننده مناسب، تولیدکنندگان می‌توانند ثبات خواندن کد را بهبود بخشند، ردهای نادرست را کاهش دهند و نگهداری ایستگاه‌های بازرسی را آسان‌تر کنند.

چک لیست عملی

• قبل از تایید نوع نور از نمونه های واقعی استفاده کنید.
• تنظیمات دوربین، لنز، نور و کنترلر را ضبط کنید.
• قطعات حاشیه ای، سطوح بازتابنده و برچسب های آسیب دیده را دوباره تست کنید.